Autor: Admin Tomasz

Na wycieczkach, naszym sprzymierzeńcem jest jasność, zaś wrogiem ciemność… to tak, jak z Bogiem i Szatanem. Planując wypad na miasto, starajmy się zwiedzać je za dnia i w miarę możności wrócić na parking kiedy jeszcze jest jasno

Zacząć trzeba od tego, aby gdy wchodzimy na teren, gdzie możemy zostać napadnięci, mieć zawczasu wybrany w telefonie numer alarmowy 112. Pozwoli nam to natychmiast wezwać pomoc… wystarczy kliknąć. Nie czekamy jednak, ale wybieramy ten numer, jak tylko sytuacja staje się groźna. Jeśli niebezpieczeństwo okazało się niegroźne, odzywamy się i informujemy operatora, że obawialiśmy się napadu i dlatego dzwoniliśmy, ale napastnicy się oddalili i już czujemy się bezpieczni

Wędrowanie po górach bez odpowiedniego przygotowania i znajomości podstawowych zasad, może być równie niebezpieczne, co wędrowanie po zmroku po zachodnioeuropejskim dużym mieście - choć zagrożenia są zupełnie inne; wśród ludzi mogą zagrozić nam ludzie, wśród natury - natura

Przede wszystkim trzymamy się szlaku. Wszelkie skróty mogą okazać się „objazdem po dziurach”. To, co mamy na wyciągnięcie ręki w górach, może być okupione kilkugodzinną drogą przez mękę, więc tego nie robimy - chyba, że znamy teren i wiemy, czego można się spodziewać

Załamanie pogody w górach zdarza się często i nagle – zwłaszcza w godzinach popołudniowych. Jeśli zauważymy, że na coś się zanosi (ciemne chmury, zrywający się wiatr), natychmiast sprawdzamy w aplikacji aktualny stan pogody i prognozę na najbliższe godziny. Gdy prognoza przewiduje burzę, bez zwłoki szukamy schronienia

W sytuacji obfitych opadów śniegu, zapadającego zmroku i braku możliwości dalszego maszerowania (podobnie jak w przypadku burzy), wyciągamy z plecaka nasz ekwipunek przetrwania i robimy sobie schronienie

Pozycja embrionalna po trosze chroni nasze kończyny i kręgosłup przed urazami, a jednocześnie pozwala przy zatrzymaniu lawiny stworzyć wokół siebie przestrzeń do oddychania

Gdy jesteśmy w drodze do auta czy jakiegoś obiektu w którym możemy się schronić lub otrzymać pomoc – nie zwalniamy tempa, a tym bardziej nie zatrzymujemy się aby odpocząć, ale za wszelką cenę tam idziemy. Pamiętajmy, że jednym z objawów/skutków hipotermii jest obojętność i senność… nie wolno nam się zatem pod żadnym pozorem zatrzymywać aby odpocząć… zwłaszcza, gdy nasze ciało przestało drżeć z zimna… to sygnał, że hipotermia osiągnęła drugi poziom na którym możemy nie być w stanie już sobie samemu pomóc

Na odmrożenia narażeni jesteśmy też w pracy, ale mając w pobliżu ciepłą kabinę i ciepłe napoje, rzadko się zdarza, abyśmy doznali odmrożenia w trakcie jej wykonywania… jest to oczywiście możliwe, jednak wynika raczej z braku rozsądku i nieprzestrzegania przepisów bezpieczeństwa niż z ekstremalnych warunków w których pracę wykonujemy… choć i takie się zdarzają… na przykład podczas zabezpieczania ładunku czy zmianie koła na mrozie i wietrze, i dotykaniu zimnych przedmiotów